Wenecja

Wenecja

Włochy! Nie wystarczy mi słów aby opisać jak bardzo uwielbiam ten kraj zamków, katedr, makaronów, skuterów, błękitnej wody, kolorowych masek, poezji. Moja wycieczka do tego wspaniałego miejsca trwała zaledwie 2 tygodnie i niestety jest to zbyt krótki czas, aby je dobrze poznać i się nim nacieszyć. Trzeba tam wrócić i to parę razy aby odkryć jego uroki i poznać historię.

KML-LogoFullscreen-LogoGeoJSON-LogoGeoRSS-Logo
Wenecja

ładowanie mapy - proszę czekać...

Bazylika Św. Marka: 45.434300, 12.338000
Pałac Dożów: 45.433615, 12.340490
Most Westchnień: 45.434050, 12.340854
Most Ponte di Rialto: 45.438040, 12.335911
Bazylika Santa Maria della Salute : 45.430675, 12.334763
Pomnik Daniela Manin - Campo Manin: 45.435201, 12.334728
Plac Świętego Marka: 45.433701, 12.338460
marker icon
icon-car.png Fullscreen-Logo
Bazylika Św. Marka
marker icon
icon-car.png Fullscreen-Logo
Pałac Dożów
marker icon
icon-car.png Fullscreen-Logo
Most Westchnień
marker icon
icon-car.png Fullscreen-Logo
Most Ponte di Rialto
marker icon
icon-car.png Fullscreen-Logo
Bazylika Santa Maria della Salute
marker icon
icon-car.png Fullscreen-Logo
Pomnik Daniela Manin - Campo Manin
marker icon
icon-car.png Fullscreen-Logo
Plac Świętego Marka

 

Postanowiłam podzielić mój urlop we Włoszech na osobne artykuły. Ten poświęcę Wenecji. Cudownemu miastu, o którym nie mogę zapomnieć. Moje wrażenia z tego magicznego miejsca odzwierciedla myśl amerykańskiego pisarza Trumana Capote:

„Być w Wenecji, to tak jakby zjeść całe pudełko czekoladek z likierem naraz”.

I ja właśnie się tak czułam spacerując po wąskich uliczkach przepięknego architektonicznie miasta zakochanych. Mój chwiejny krok zawdzięczam również małej chorobie morskiej, którą odkryłam pływając tramwajami wodnymi (vaporetto) i gondolami.

Postaram się w paru słowach przedstawić rys historyczny tego miasta, abyście mogli poczuć jego klimat. Wenecja jest miastem na wyspie, które zostało założone w 452 roku przez uciekinierów przed barbarzyńskim plemieniem Hunów. W VIIw. społeczność wenecka utworzyła księstwo zależne od Bizancjum. Wenecja była państwem-miastem na wzór greckich polis a jej ustrojem była republika. Głową państwa był doża Wenecji (książę), który był teoretycznie nieusuwalny, wybierany w wyborach przez miejską arystokrację i sprawujący funkcję dożywotnio, jednak w praktyce często był zmuszany do ustąpienia. Państwo było wielonarodowościowe i wieloreligijne. W 1797r. Wenecja została zdobyta przez Napoleona i po pokoju w Campo Formio została włączona do Austrii. Była najdłużej istniejącą republiką w dziejach. Podczas Wiosny Ludów 17 marca 1848r. proklamowano na krótko niepodległość. W XIX wieku Wenecja została włączona do nowo powstałego Królestwa Włoch.

Wenecja jest znanym na całym świecie ośrodkiem turystycznym i kulturalnym. Patronem Wenecji jest Święty Marek, którego relikwie są złożone w Bazylice noszącej jego imię. Światową popularność zyskał karnawał wenecki, gdzie istotnym elementem ubioru bawiących się ludzi są maski. W mieście odbywa się również ważny festiwal filmowy i biennale sztuki współczesnej.

Z lotu ptaka miasto ma kształt ryby przeciętej odwróconą literą S, która jest uformowana przez Kanał Grande. Brzegi kanałów łączy ok. 400 mostów. Uliczki weneckie są zazwyczaj bardzo wąskie i nieraz z trudnością pozwalają minąć się dwóm osobom ale według mnie tworzą dzięki temu niezapomniany klimat.

Nieodłącznym elementem pejzażu są gondole, które pełnią funkcję najstarszego środka lokomocji. Historia gondoli sięga VIIw., gdyż była ona znana i używana za czasów pierwszego doży Anafesta Paoluccia. Każda gondola ma oryginalną formę i budowę, sprawia wrażenie delikatnej i wywrotnej ale tak naprawdę jest bardzo stabilna i mocna. Rozmiary i kształt są ściśle określone: długość – 11 m, szerokość – 1,75 m a nośność do 6 osób. Wysmukły kształt łodzi i płaskie dno dobrze się sprawdzają w wąskich i niezbyt głębokich kanałach. Wiosłowanie wymaga od gondoliera specjalnej sprawności gdyż ma on do dyspozycji tylko jedno wiosło bez steru, osadzone z prawej strony, którego używa stojąc na rufie. Tradycyjny strój gondoliera to słomkowy kapelusz, kolorowa wstążka, koszulka w pasy i ciemne spodnie. Przejazd gondolą dostarcza wielu niezapomnianych wrażeń.

Gondola

Poniżej opiszę tylko parę ważniejszych zabytków tego miasta, ponieważ aby przedstawić wszystkie musiałabym chyba napisać przewodnik.

Zacznę od Placu Świętego Marka, który jest sercem Wenecji. Znajduje się w najstarszej części Wenecji i jest najbardziej znanym placem tego miasta. Jego historia zaczyna się już w IXw. i wiąże się z budową pierwszej Bazyliki noszącej imię Św. Marka. Plac połączony jest z Piazzettą San Marco, czyli Pałacykiem Weneckim. Okalają je budynki pałacu Dożów i Bazyliki św. Marka. Pałacyk był nieoficjalnym miejscem spotkań polityków oraz ludzi, którzy przychodzili oglądać egzekucje. Kaźnie odbywały się pomiędzy dwiema kolumnami ustawionymi w pobliżu nadbrzeżnego bulwaru. Na szczycie jednej z nich stoi posąg św. Teodora, a na drugiej – lew św. Marka, który jest symbolem republiki weneckiej. Przesądni mieszkańcy omijają to miejsce. Na placu stoi również Dzwonnica św. Marka, jest to najwyższa budowla Wenecji. Jej wysokość wynosi 99 metrów.
Istną perełką jest Bazylika Świętego Marka, która jest najważniejszą świątynią Republiki i symbolem weneckiej chwały. Budowla wzorowana jest na konstantynopolskim kościele św. Apostołów i została zaprojektowana w stylu bizantyjskim na planie krzyża greckiego z pięcioma kopułami rozmieszczonymi nad nawami w ramionach krzyża i nad polem w przecięciu się naw. Nad skrajnymi drzwiami po lewej stronie znajduje się mozaika z ok. 1260r. przedstawiająca fasadę bazyliki. Mozaika nad drzwiami z lewej strony (obok wejścia środkowego) przedstawia sprowadzenie ciała św. Marka do Wenecji. Wnętrze bazyliki prezentuje się bardziej jednolicie i jest podzielone rzędami marmurowych kolumn o złoconych głowicach. Bogate sceny figuralne, ornamenty roślinne i geometryczne tworzą bogactwo obrazów, które niestety trudno jest ogarnąć podczas jednorazowego pobytu we wnętrzu Bazyliki. Największym arcydziełem sztuki zdobniczej jest Pala d’Oro , czyli Złoty Ołtarz, na którym umieszczono emaliowane płytki, krążki, figurki, szlachetne i półszlachetne kamienie: w tym 1300 pereł, 300 szmaragdów, 300 szafirów, 400 granatów i 15 rubinów. Więcej skarbów Bizancjum znajdziecie w Skarbcu, do którego wejście znajduje się z prawej nawy poprzecznej. Od połowy XVIw. przez około sto lat Bazylika św. Marka była jednym z najważniejszych ośrodków muzycznych w Europie. Uprzedzam jednak, że trzeba się przygotować na bardzo długą kolejkę  przed wejściem i zadbać o odpowiedni strój, gdyż w innym wypadku możecie nie zostać wpuszczeni do środka.

Bazylika Św. Marka wraz z Dzwonnicą Św. MarkaBazylika Św. Marka wraz z Dzwonnicą Św. Marka

Obok Bazyliki jak już wcześniej wspomniałam znajduje się Pałac Dożów, czyli gotycka siedziba władców i rządu Wenecji ale trzeba pamiętać, że w pierwszym okresie swojego istnienia miał charakter obronny. Pałac to trzykondygnacyjny budynek obejmujący z trzech stron wewnętrzny, renesansowy dziedziniec. Obecnie w gmachu znajduje się muzeum Museo dell’Opera oraz są udostępnione pomieszczenia pałacowe, które są bogato złocone i ozdobione sztukaterią Scala d’Oro. Pierwsze piętro Pałacu połączone jest z budynkiem nowego więzienia (zbudowanego na przełomie XVI i XVIIw.) mostem.
Ów most jest najbardziej znany nie tylko w Wenecji ale i również na całym świecie i nosi nazwę Most Westchnień. Celem zbudowania mostu było umożliwienie połączenia cel więziennych i obradującego w Pałacu Dożów Trybunału Kryminalnego. Przez most prowadzono skazańców, którzy mieli odsiedzieć w celach swój wyrok. Według legendy prowadzeni tędy w dawnych wiekach oskarżeni wzdychali, tęskniąc za wolnością, stąd nazwa mostu. Podobno zakochani, którzy pocałują się pod tym mostem szybko wezmą ślub.

Pałac DożówPałac Dożów

Następną rzeczą, na którą chcę zwrócić waszą uwagę jest Wieża Zegarowa, która znajduje się przy placu św. Marka. Na szczycie wieży znajdują się dwa posągi Maurów, które uderzają co godzinę w dzwon. W wieży jest umieszczony mechanizm zegara astronomicznego. Pokazuje on godziny, pory roku, fazy księżyca i położenie słońca w kolejnych znakach zodiaku. Jako ciekawostkę dodam, że powyżej tarczy zegarowej znajduje się skrzydlaty Lew św. Marka a pod nim Madonna z Dzieciątkiem. Z okazji święta Objawienia Pańskiego uruchamiany jest mechanizm, który pozwala na ukazywanie się, na balkonie wieży, figurek Trzech Króli. Figurki można oglądać jeszcze przez tydzień po święcie.

Wenecja to miasto kanałów, jest ich około 150. Najdłuższy i najstarszy kanał to Canal Grande o długości 3,8 km. Jak już wcześniej wspomniałam ma kształt odwróconej litery „S” i dzieli miasto na dwie części, gdyż przepływa przez środek Wenecji. Na jego brzegach położone są najsłynniejsze pałace w mieście, których fasady skierowane są w stronę wody. Nad Canale Grande przerzucone są 4 mosty a najsłynniejszy to Ponte di Rialto. Na jednoprzęsłowej budowli umieszczone są liczne kramy kupieckie rozdzielone widocznymi z daleka łukami arkad. Na środku rozpiętości mostu znajduje się podwyższony łuk, do którego dochodzą dwa rzędy kramów usytuowanych wzdłuż całego przęsła, frontem do wnętrza mostu, a pomiędzy nimi poprowadzona jest uliczka dla pieszych. Przejście jest możliwe także od strony wody przy obu balustradach. Most ten ma rozpiętości 28,80 m. i 7,32 m. wysokości. Rialto to dla Wenecjan nie tylko piękny most, ale cała dzielnica wewnątrz zakola Canal Grande. Targi Rialto są idealnym miejscem, by zmieszać się z tłumem i poznać ich kulturę. Poza najróżniejszymi produktami (owoce, warzywa, ryby, owoce morza, słodycze, kwiaty) pełno tu weneckich barów i restauracji oferujących pyszne wino i przekąski.

Most Ponte di Rialto w WenecjiMost Ponte di Rialto

Bardzo znaną Bazyliką jest również Santa Maria della Salute zwana wenecką bazyliką mniejszą, która stoi przy Canal Grande. Pochodzi z XVIIw. i jest jednym z najlepszych przykładów weneckiego baroku. Wzniesiona została w podziękowaniu za ocalenie Wenecji od epidemii Dżumy, która panowała w latach 1629-1631. Barokowa budowla została zaprojektowana na rzucie ośmioboku otoczonego arkadami i jest zwieńczona kopułą ustawioną na bębnie. Kościół otacza sześć kaplic. Gmach wspiera się na ponad milionie drewnianych bali wbitych w dno morskie. Świątynia w środku jest dosyć skromna i przeważają w niej odcienie bieli i szarości. Rokrocznie 21 listopada odbywa się uroczysta procesja dziękczynna za zdrowie miasta, która prowadzona jest, po specjalnie przygotowanym pontonowym pomoście, z placu św. Marka przez Kanał Grande do kościoła Santa Maria della Salute.

Bardzo istotną rzeczą, na którą warto zwrócić uwagę jest Campo del Ghetto Nuovo. Jest to żydowskie getto, które jest najstarsze w całej Europie. Zostało ono stworzone na początku XVIw. Do dziś zachowało charakterystyczny wygląd i atmosferę. Można tu podziwiać niezwykłą architekturę i ślady kultury tego narodu. Znajdziemy tu kilka synagog i koszernych restauracji.

Bazylika Santa Maria della SaluteBazylika Santa Maria della Salute

O zabytkach Wenecji i jej malowniczych uliczkach mogłabym pisać jeszcze dużo, ale jednak się powstrzymam, ponieważ zależy mi na tym, aby nakreślić wam charakter tego uroczego miejsca, a nie pisać przewodnik.

Dodam jeszcze, że jeżeli zdecydujecie wybrać się również na weneckie zakupy, to radze wam trzymać się mocno za portfel, gdyż można tu znaleźć ubrania szyte przez najsławniejszych włoskich krawców. Jest tutaj mnóstwo sklepów z butami, srebrem, szkłem, porcelaną, skórzaną galanterią i z różnego rodzaju pamiątkami, nie zapominając oczywiście o słynnych weneckich maskach.

Obecnie Wenecja jest ustawicznie podtapiana. Stare budynki, które są zalewane przez zanieczyszczone morze ulegają zniszczeniu, a władze miasta starają się uchronić unikatowy ekosystem przed rozpadem. Wenecja ze względu na swoją architekturę oraz nietypowe położenie znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO. W XVIIw. Wenecja uważana była za europejską „stolicę opery”, gdyż właśnie tutaj narodziła się i rozkwitła opera jako rozrywka dostępna dla publiczności. W bazylice św. Marka rozwinął się efektowny styl muzyki na kilka chórów. Na potrzeby uroczystych nabożeństw powstawały coraz to nowe msze, kantaty i oratoria. Jej piękno, to przede wszystkim niezwykłe położenie pomiędzy lazurem nieba i morza, na archipelagu ponad stu wysepek, wśród cichych wód, które odbijają architekturę budynków. To właśnie romantyczny pejzaż, refleksy wody i słońca były inspiracją wielkich weneckich malarzy. Weneckie knajpki są pełne tłoku i gwaru. Wenecja kipi życiem i dlatego z całego serca polecam ją odwiedzić póki jeszcze istnieje. Mam nadzieję, że sama niedługo wybiorę się tam po raz drugi.

 



2 komentarze

Dodaj własny

Dodaj komentarz

X
- Enter Your Location -
- or -
  • Facebook
  • Google+